بررسی Test Drive Unlimited2

پلتفرم: PC، Ps3، Xbox360

تهیه‌کننده: Atari

سازنده: Eden Games

سبک: مسابقه‌ای

 

پیش نمایش‌های نسخه دوم بازی «رانندگی آزمایشی بدون محدودیت» نویددهنده یک تجربه جدید و منحصر به‌فرد بود. این بازی که در جزایر مدیترانه اتفاق می‌افتد قرار بود به ما اجازه بدهد تا در نقش یک راننده حرفه‌ای و به صورت تلفیقی از مسابقات سنتی و عناصر خفیف نقش‌آفرینی و به صورت دنیای آزاد بازی کنیم. سازندگان گفته بودند که بهترین حالت تجربه بازی در حالت آنلاین است جایی که می‌توان با دیگر بازی‌کننده‌های دنیا در تعامل بود، غیر از مسابقه دادن می‌توانید ملک بخرید و به سرمایه‌تان بیفزایید و آن را مطابق میل خود دکور کنید و کلکسیون ماشین‌های خود را به دوستانتان نشان دهید. همه اینها به نظر عالی نمی‌رسد؟ ایده‌ها همه شگفت‌انگیز بودند ولی بعد از تجربه آن کاملا ناامید شدیم.

شما در نقش یک کارگر بدشانس بازی را شروع می‌کنید که بتازگی به خاطر خوابیدن از محل کارش اخراج شده، ولی بنا به دلایلی رئیس‌تان شانس دوباره‌ای به شما می‌دهد، این طور که اگر بتوانید او را به موقع به محل کارش برسانید، سفارش شما را برای شرکت در مسابقه‌ای مجلل تحت عنوان «تاج درخشان» خواهد کرد. شرکت در این مسابقه شانس خوبی برای دست و پا کردن نامی ‌برایتان محسوب می‌شود و در آن می‌توانید به کسب تجربه بپردازید و ترازتان را ارتقاء دهید. شاید بگویید خب، داستان که خوب است و کشش دارد ولی عجله نکنید و به خواندن ادامه بدهید.

به نظر من کنترل ماشین‌ها و خوش دست بودن آنها مهم‌ترین فاکتور این سبک بازی است که در این نمونه بسیار بد کار شده است. در واقع رانندگی با ماشین‌های مختلف فرق آنچنانی با هم ندارند. از طرفی اگر زمانی از جاده منحرف شدید به فکر ادامه بازی نباشید چون مکانیسم بازگشت به جاده در صورت انحراف، در این بازی ماشین سواری وجود ندارد. اگر بخواهیم به دید واقعگرایانه به بازی نگاه کنیم، مشکلات زیادی دارد. در واقع، بازی به درد کسانی می‌خورد که فقط سبک ماشین سواری بازی می‌کنند و از گرن توریسمو 5 و تعقیب داغ هم خسته شده‌اند و خیلی دلش می‌خواسته تجربه‌ای مابین آرکید و شبیه‌سازی تحویل مخاطب بدهد که در هیچ کدام موفق نبوده است. ماشین‌ها اصلا شبیه نمونه‌های واقعی نیستند و بیشتر این حس به کاربران دست می‌دهد که در حال راندن اسباب بازی هستند. طراحی شخصیت‌ها و انیمیشن‌هایشان در حد بازی‌های دهه 90 است و باید اضافه کنم که صداپیشگی ضعیفی هم دارند. البته شخصیت‌های نچسب و صداپیشگی افتضاح در مقابل باگ‌هایی که در بازی یافت می‌شوند به شمار نمی‌آیند. مثلا بازی، با رنگ کردن آپارتمانتان مخالف است چون در بعضی موارد، با این که این امکان در بازی وجود دارد ولی در صورت استفاده، دستگاهتان هنگ می‌کند! تقریبا می‌توان گفت جایی در شهر وجود ندارد که در هم رفتن بافت‌های محیط را مشاهده نکنید و از همه بدتر، جاذبه رودخانه‌های شهری که در آن مسابقه می‌دهید (ایبیزا) بسیار زیاد است و اگر زیاد به آنها نزدیک شوید متوجه می‌شوید که به ناگاه از جاده به رودخانه نقل مکان کرده‌اید! بارها شاهد رقابت ناجوانمردانه خواهید بود که به علت مشکلات فنی به شما تحمیل می‌شود مثلا در ابتدای یک مسابقه، رقیب‌هایتان با سرعتی غیرقابل باور از شما پیشی می‌گیرند و در واقع ظاهرشان مثلا سوبارو است، ولی موتور بوگاتی رویشان سوار است!

خیلی دوست دارم تعریف سازندگان از یک بازی محیط آزاد را بپرسم. محیط باز یعنی آزادی عمل ولی این آزادی عمل در گشت و گذار در «ایبیزا» و بعدها در «هاوایی» محدود است. در واقع هیچ کاری غیر از این که در 4 گوشه نقشه رانندگی کنید نمی‌توانید انجام دهید. شخصیت‌تان فقط در جاهای از پیش تعیین‌شده می‌تواند از ماشین پیاده شود و غیر از گرفتن چند تا عکس و پیدا کردن ماشین‌های پنهان هیچ تعاملی با محیط ندارید. انتظار می‌رفت بتوانیم کارهای بیشتری به غیر از خرید و تیونینگ ماشین‌ها در این نقشه پهناور انجام دهیم. با وجود این همه ایراد، شاید بهترین بخش بازی قسمت چندنفره آن باشد که در آن می‌توانید کمی ‌خوش بگذرانید. مثلا ماشین‌تان را اسپرت کنید. با بقیه کل‌کل کنید و با چراغ زدن، آنها را به مسابقه دعوت کنید. البته همه اینها در صورتی امکان‌پذیر است که سرورهای بازی در شرایط خوبی به سر ببرند و تاخیر نداشته باشند. در کل بازی آن چیزی نیست که در پیش نمایش‌ها از آن سخن گفته می‌شد

/ 0 نظر / 29 بازدید